Reisverslag
Wendy,
28 juni 2011
Nederland
, Oud-Gastel
33°
Hallo Nederland, ik ben er weer. Iedereen is blij om me te zien. Natuurlijk ben ik ook blij om iedereen weer te zien, maar het kan de heimwee niet compenseren. God, wat mis ik Gambia. Ik mis de sfeer, de mensen, de muziek, het dansen, de kinderen. En eigenlijk kan ik nog een uur doorgaan, want ik mis ALLES.
Mijn eerste 10 dagen zijn in een waas aan me voorbij gegaan. Lichamelijk mag ik hier dan misschien wel zijn, mijn hoofd hangt nogsteeds in Gambia. Het voelt alsof ik in een droom leef, alsof ik vanaf een afstandje naar mezelf kijk. In Gambia had ik geen cultuurshock. Ik kon heel makkelijk wennen aan het weer, de mensen en de rare gewoonten. Nu blijkt de cultuurshock in Nederland pas de echte shock. Ik merk dat ik me enorm irriteer aan moeilijk gedrag. Ik kan er niet meer tegen. Waar maakt iedereen zich in godsnaam druk om?
Na 3 dagen Nederland stapte ik de H&M weer eens binnen. Hoe vaak hebben Fleur en ik ons niet verheugd op echte winkels? Heel vaak. En daar stond ik dan, te giechelen in H&M. Ik weet niet wat ik had, maar ik vond het zo geinig om al die vrouwen door die rekken te zien snuffelen.
En zo maak ik elke dag wel iets mee wat mezelf verbaasd. Ik verbaas me over hoe schoon het is langs de weg, hoe saai autorijden is op de snelwegen, hoe groen het gras hier is. Ik lach me opeens kapot als ik mensen zie rennen voor de trein. Na een half uurtje op het station heb ik al meer mensen zien rennen dan ik in 5 maanden Gambia heb gezien.
Nu ik dit stuk teruglees besef ik mezelf dat er geen manier is om uit te leggen hoe ik me voel. Daarom was het ook heel fijn om zondag op de reunie van Go for Africa iedereen weer te zien. We waren het er allemaal over eens: Gambia was de meest geweldige ervaring uit ons leven, we hebben allemaal geen idee hoe we aan anderen uit moeten leggen hoe we ons voelen en we zouden er allemaal een miljoen voor over hebben om vandaag weer terug te vliegen. Maar goed, back to reality: All good things come to an end. Ik moet mijn leven in Nederland weer op gaan pakken.
"Ik ben thuis."
Ik kan het helaas niet zeggen..
Reageer op dit reisverslag

Een verre reis maken?
Stel je verre reis op maat samen bij KILROY travels. Dé reisspecialist voor jongeren, studenten en backpackers.
Plan je verre reis met KILROY
Reacties op bovenstaand reisverslag
28 juni 2011
In het kort helemaal uitgelegd hoe ik me ook voelde (en nog nog steeds eignelijk wel voel) moeilijk uit te leggen voor de mensen die er niet zijn geweest. Ik heb in iedergeval een super tijd met jullie gehad daar!
liefs xxx
28 juni 2011
Ik word er wel een beetje sad van! Wij zullen het weer een thuis maken voor je hoor..! XXX
29 juni 2011
meis dat had ik toen ik uit Jordanie kwam, al het groen hier overweldigde me gewoon, geef het tijd, kom eens een bakkie doen en het went vaneiges hahaha
29 juni 2011
Héél herkenbaar
...
29 juni 2011
Ha Wendy, zo herkenbaar. Geloof me, op den duur went het weer. Maar het heeft gewoon wat meer tijd nodig. Over een poos bedenk je je ineens dat de dingen waar je je nu over verwonder weer gewoon zijn geworden.
Ik heb genoten van je verslagen!
Groetjes Moos
29 juni 2011
Lieve Wen,
Ik heb je zien vechten: om je erbij neer "te moeten" leggen dat je weer in Nederland bent.
Toch vind ik dat je het goed doet en bij de Japanner was ik weer samen met de Wen van voorheen.
Gun jezelf de tijd want het wennen komt wel!
Menu
Profiel
Huidige locatie:
Nederland,
Oud-Gastel| Corfu 2009 | (2009) |
| Fuerteventura 2008 |














Reisvrienden
Fotoboek
Blijf op de hoogte
Ja, ik wil direct een e-mail ontvangen na elk nieuw reisverslag!
Mijn e-mailadres:
Via je mobieltje op de hoogte blijven van elk nieuw reisverslag? Stuur een sms
START FOLLOWING WENDYVDBROEK ON
naar 1008.
(€ 0,55 p.o.b. max.1 per dag. Lees de voorwaarden)
Nieuws
Dit dagboek heeft in totaal 21476 pageviews en is onderdeel van WaarBenJij.Nu
